معنى لغات : قسّيسين - جمع قسّيس با كسر قاف و سين ، بمعنى كاهن و يكى از درجات روحانى مسيحى . رهبان - جمع راهب ، زاهد و عابد ديرنشين مسيحى ، تفيض - از مصدر فيض بفتح فاء بمعنى زياد و جارى شدن ، پر شدن ، ريختن ، سرريز شدن ، با تزاحم متفرّق شدن . دمع - با فتح دال و سكون عين بمعنى اشك چشم . أثاب - از مصدر اثابه بمعنى تندرست شدن ، پاداش و مزد دادن ، حوض را پر كردن . جهت نزول : طبرى : سعيد بن جبير گفت : نجاشى پادشاه حبشه عدّه اى را خدمت پيغمبر فرستاد ، آنحضرت آياتى از قرآن براى آنها خواند ، و آنها مسلمان شدند و در توصيف شان اين آيه نازل شد و برگشتند و خبر بردند و پادشاه مسلمان شد ، و تا هنگام مرگ مسلمان بود ، و در مدينه پيغمبر ( ص ) فرمود برادر شما مرده است براى او نماز ميّت خواند ، سدّى گفت : پادشاه حبشه دوازده نفر خدمت پيغمبر فرستاد كه هفت نفر قسّيس و پنج نفر راهب بودند تا آنحضرت را ببينند و سخنانش را بشنوند و از آنحضرت توضيحاتى بخواهند ، چون آمدند و گفت و گو كردند و قرآن را شنيدند ، گريستند ، و مسلمان شدند ، آيه براى معرّفى آنها نازل شد . ترجمه : 85 سختترين دشمنان مؤمنان يهوديان بينى و آن كسان مشرك شدند [ و براى آفريدگار انباز پنداشتند ] و نزديكتر بدوستى مؤمنان آن كسان بينى كه گفتند : ما نصارى هستيم . اين دوستى از آن رو است كه دسته اى از ايشان كاهنند و ديرنشين و گردنفرازى نميكنند . 86 و چون آن را كه به پيغمبر نازل شده بشنوند چشمهاشان را بينى ز اشك پر شده از آنجا كه درستى و حقّ را بشناخته‌اند و گويند : پروردگارا ما گرويديم پس ما را در شمار گواهان بحقّ بنويس . 87 چه شده است ما را كه به خدا نگرويم و به آنچه حقّ است و بما رسيده با اينكه آرزو داريم پروردگار - مان ما را درون مردم درستكار بشمار آورد ؟ پس خداوند به مزد سخنشان بهشتان جاودان داد كه نهرهاى آن ز زير روان بود و همين است پاداش نكوكاران . 88 و آن